B. Τα υλικά της συνταγής!

Η ειρήνη και η διαδικασία μετασχηματισμού συγκρούσεων έχουν βρεθεί στο παγκόσμιο στόχαστρο, ειδικά μετά τη λήξη του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και του Ψυχρού Πολέμου. Τότε γεννήθηκε για πρώτη φορά η έννοια της “μεταβατικής δικαιοσύνης”, συμπεριλαμβάνοντας τόσο τα δικαστικά όσο και τα εξωδικαστικά μέτρα που εφαρμόστηκαν προκειμένου να γίνει διαχείριση των κληροδοτημάτων της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μνήμη, αλήθεια, θεραπεία, προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αναδόμηση και τέλος συμφιλίωση, όλες έννοιες αλληλένδετες, που αποτελούν έως τη σύγχρονη εποχή μεγάλη αναγκαιότητα, ιδίως στις περιοχές που βιώνουν ή βίωσαν συγκρούσεις. Ακόμα αναρωτιέστε τι σημαίνουν όλα αυτά; Ε, λοιπόν…

Η διαδικασία της συμφιλίωσης δεν αποτελεί δικαιολογία για την ατιμωρησία, ούτε αποκλειστικά ατομική διαδικασία. Δεν είναι αντίθετη ή εναλλακτική της αλήθειας και της δικαιοσύνης, ούτε η εύκολη λύση! Δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται ως θρησκευτικό πρόσταγμα ή ζήτημα απλής συγχώρεσης και μια δικαιολογία για να ξεχάσουμε. Ούτε, όμως, μπορούμε να προσδοκούμε ότι η απόλυτη ειρήνη έρχεται ουρανοκατέβατη διαγράφοντας το παρελθόν.

συμφιλίωση

  • να βρει κανείς τον τρόπο να ζει με βλέμμα στο μέλλον.
  • να (ξανα)χτίζει σχέσεις.
  • να συμφιλιώνεται με γεγονότα του παρελθόντος και εχθρούς.
  • να μπαίνει στη διαδικασία οικειοθελώς και όχι καταναγκαστικά1.

1 Reconciliation After Violent Conflict: A Handbook (2003), by David Bloomfield, Teresa Barnes and Luc Huyse – International IDEA Handbook Series

Όπως είπε και ο Νέλσον Μαντέλα “Στο τέλος, η συμφιλίωση είναι μια πνευματική διαδικασία, που απαιτεί περισσότερα από ένα νομικό πλαίσιο. Πρέπει να συμβεί στην καρδιά και το μυαλό των ανθρώπων”.

Ωστόσο, είναι γεγονός ότι η συμφιλίωση δεν γίνεται σε μια στιγμή. Ούτε, όμως, είναι θέμα τύχης ή μοίρας. Είναι μια ολόκληρη διαδικασία!




Πηγή: Internal

Είναι μια πρόκληση; ΝΑΙ!

Είναι μια απαιτητική και ευαίσθητη διαδικασία; ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!

Αξίζει τον κόπο; ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ!

18%