B. Ju (të rinjët) më tregoni për këtë!

Puna në shoqëritë pas konfliktit mund të jetë mjaft sfiduese. Si gjithmonë, arsimi dhe roli i tij në promovimin e barazisë shpesh thuhet se është thelbësore për procesin e demokratizimit. Sigurimi i një game të gjerë të mundësive të arsimit për të rinjtë pa dyshim mund të ndihmojë në nxitjen e qëndrimeve demokratike, por nuk ofron asnjë garanci që modelet e përshtatshme të sjelljes do të miratohen. Kërkohet një qasje më e shënjestruar, duke ngritur nevojën për aftësi për zgjidhjen e konflikteve, përfshirja e tregimit dhe përkujtimit në kurrikulën e shkollës dhe aktivitetet jashtë shkollës. Kështu, duke nxitur  shkëmbimin e të  rinjve si një mjet i shkëlqyeshëm për promovimin e paqes dhe pajtimit në shoqëritë pas konfliktit. Qëllimi është të nxisë njohuritë, aftësitë praktike dhe qëndrimet që i fuqizojnë të rinjtë të ushtrojnë gjykime kritike dhe të marrin pjesë me besim në shoqëri, duke pasur parasysh që arsimi për paqe dhe pajtim është i papajtueshëm me mbizotërimin kulturor. Megjithëse praktika e përdorimit të burimeve kulturore lokale në menaxhimin e konflikteve dhe kujtimeve të dhunshme po fiton pranim, traditat kulturore janë konstrukte historike arbitrare dhe shumë të paqëndrueshme. Çështja në punën arsimore është se si burimet kulturore të një grupi mund të përdoren pa u kthyer në stigmatizimin dhe recetën etno-kulturore ose nacionaliste, siç ka qenë shpesh rasti në Ballkanin Perëndimor.

13%